Θεσσαλία

 

Στο γεωφυσικό χάρτη είδαμε τη μεγάλη πεδιάδα της Θεσσαλίας και τον Πηνειό ποταμό.

Αναφερθήκαμε και στο παλιό τραγούδι: ‘Της Λαρίσης το ποτάμι που το λένε Πηνειό’

Βρήκαμε επίσης το βουνό Όλυμπος

όπου σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν ο τόπος κατοικίας των δώδεκα θεών. Στην ψηλότερη κορφή του Ολύμπου κατοικούσε ο Δίας έχοντας στο πλευρό του τη Θέμιδα.

Αλλά και κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο Όλυμπος έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο γιατί αποτέλεσε το κρησφύγετο των αρματολών και των κλεφτών.

Μιλήσαμε και για το Ρήγα τον Βελεστινλή,

τον ήρωα και δάσκαλο της Επανάστασης 1821

και για τον πατριωτικό ύμνο που έγραψε, τον Θούριο και τραγουδούσε σε συγκεντρώσεις με σκοπό να ξεσηκώσει τους Έλληνες.

Ακούσαμε τον ύμνο

Και σε φύλλο εργασίας στολίσαμε τους στίχους από το Θούριο

Ακούσαμε και χορέψαμε τον παραδοσιακό χορό της Θεσσαλίας το Μπεράτι

Χρωματίσαμε τον χάρτη της Θεσσαλίας,

εντοπίσαμε τη Λάρισα και γράψαμε τη λέξη Λάρισα.

Για να βρούμε το χωριό μας τα Πλατανούλια, ψάξαμε στον παραγωγικό χάρτη και καταλάβαμε ότι βρίσκεται εκεί που καλλιεργούν μήλα και αχλάδια.

Ήπειρος

 

Επόμενος σταθμός η Ήπειρος.

Απλώσαμε τον γεωφυσικό χάρτη της Ελλάδας και  τοποθετήσαμε το διαμέρισμα της Ηπείρου στην αντίστοιχη θέση. Διαπιστώσαμε ότι η Ήπειρος είναι κυρίως ορεινή με πολλές οροσειρές και με μεγαλύτερη την οροσειρά της Πίνδου.

Εντοπίσαμε και τον Ζάλογγο και αναφερθήκαμε  στο ιστορικό γεγονός όπου μία ομάδα Σουλιωτισσών με τα παιδιά τους προτίμησαν να πεθάνουν ελεύθερες παρά να πέσουν στα χέρια των Τούρκων.

Παρατηρήσαμε τις φορεσιές τους και στολισαμε κι εμείς γιλέκα  και ποδιές και ντύσανε τσολιάδες και Σουλιωτοπούλες.

Σε φύλλο εργασίας τα παιδιά ζωγράφισαν το χορό του Ζαλόγγου που τους έκανε εντύπωση

Χρωματίσαμε την Ήπειρο

Ακούσαμε το τραγούδι: έχε γειά καημένε κόσμε και το χορέψαμε

 

Στερεά Ελλάδα.

 

Δεύτερος σταθμός η Στερεά Ελλάδα.

Εντοπίσαμε στο χάρτη την Αθήνα και τα παιδιά έμαθαν ότι είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας και η πρωτεύουσά της.

Με τη βοήθεια του Η/Υ περιηγηθήκαμε στην Ακρόπολη , γνωρίσαμε τον Παρθενώνα ο οποίος υπήρξε και παραμένει πάντα όχι μόνο ναός της θεάς Αθηνάς, αλλά και ιστορικό μνημείο.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τον Παρθενώνα και θέλησαν να τον ζωγραφίσουν.

Είπαμε πως σύμφωνα με την αρχαία μυθολογία η πόλη πήρε το όνομα από την θεά Αθηνά, τη θεά της Σοφίας. Ο βασιλιάς Κέκροπας αποφάσισε να ζητήσει από τους θεούς έναν προστάτη και επειδή παρουσιάστηκαν δυο, η Θεά της Σοφίας Αθηνά και ο Θεός της Θάλασσας Ποσειδώνας έπρεπε να γίνει αγώνας μεταξύ τους ποιος θα προσφέρει το πολυτιμότερο δώρο στην πόλη. Έτσι πρώτος ο Ποσειδώνας  κρατώντας στο χέρι του την τρίαινα πρόσφερε ένα άλογο για να πολεμάνε. Έπειτα ήρθε η σειρά της Αθηνάς που χτύπησε με το δικό της σύμβολο, το δόρυ, στο έδαφος και φύτρωσε εκεί που είχε κτυπήσει μια μικρή ελιά. Οι κάτοικοι της Κεκροπίας ενθουσιάστηκαν με το δώρο της Αθηνάς και έτσι η θεά Αθηνά έγινε προστάτιδα της πόλης και της έδωσε και το όνομά της.

Τα παιδιά δραματοποίησαν τον μύθο

και τον ζωγράφισαν.

Στο ταξίδι της Στερεάς Ελλάδας δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε και το Μεσολόγγι με την ηρωική του έξοδο. Η έξοδος του Μεσολογγίου έγινε τη νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου1826 και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας αφού οι Μεσολογγίτες αντιστάθηκαν ηρωικά.

Διαβάσμε το βιβλίο «οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Μεσολογγίου», του Φίλιππου Μανδηλαρά.

Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε προς τιμή των αγωνιστών του Μεσολογγίου την ποιητική σύνθεση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»

Ζωγραφίσαμε τη Στερεά Ελλάδα με ξυλομπογιές

ακούσαμε και χορέψαμε το τραγούδι 40 παλληκάρια από τη Λιβαδειά

 

 

Μες στο Μουσείο

 

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής που συστάθηκε με τη μέριμνα του Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Δένδρων – Πλατανουλίων αλλά και του συλλόγου διδασκόντων, ξύπνησε μνήμες, νοσταλγίες και συγκίνηση στις μαμάδες των νηπίων που παραβρέθηκαν στο χώρο μαζί με τα νήπια .

Η Νηπιαγωγός ξενάγησε τα νήπια στο χώρο, έκανε αναφορά στη χρησιμότητα των εκθεμάτων (μαυροπίνακας, ξυλόσομπα),  στο σχολικό εποπτικό υλικό (σχολικοί χάρτες, πίνακας αναφοράς εποχών, μηνών), στην αμφίεση των μαθητών (μπλε ποδιές ,άσπροι γιακάδες) και  στο αυταρχικό παιδαγωγικό σύστημα.

Τα νήπια είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το νηπιαγωγείο των γονιών τους (αφού το συγκεκριμένο κτίριο υπήρξε παλιά νηπιαγωγείο), κάθισαν στα παλιά ξύλινα θρανία που κάποτε καθόντουσαν  οι γονείς τους και μέσα από τα παλιά σχολικά βιβλία που ξεφύλλισαν γνώρισαν την Άννα και τον Μίμη.

Παράλληλα μαζί με τις μητέρες τους έφτιαξαν πασχαλινές κατασκευές μία κοτούλα και ένα κόκκινο αυγό που το διακόσμησαν με κορδέλες και άχρηστα υλικά.

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να ακούσετε το τραγούδι:Μες στο Μουσείο

Άγιος Γεώργιος ο μεγαλομάρτυρας!!

 

Ο άγιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία. Νέος από πλούσια οικογένεια πήρε αξίωμα στο ρωμαϊκό στρατό. Την εποχή των διωγμών του Διοκλητιανού ο Γεώργιος υπερασπίστηκε το χριστιανισμό και  γι’αυτό βασανίστηκε με τρομερά μαρτύρια.

Η μνήμη του αγίου Γεωργίου  τιμάται στις 23 Απριλίου. Σε περίπτωση που η ημερομηνία αυτή τυγχάνει πριν το Πάσχα, η γιορτή αυτή μετατίθεται τη Δευτέρα του Πάσχα.

Στο σχολείο αφηγηθήκαμε την παράδοση που θέλει τον Αι-Γιώργη να σκοτώνει τον δράκοντα και να ελευθερώνει την αρχοντοπούλα και στη συνέχεια δραματοποιήσαμε την ιστορία όπου τα παιδιά αναπαράστησαν το δράκοντα, την αρχοντοπούλα και τον καβαλάρη Άγιο-Γεώργιο.

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα!!!!!

Με οδηγό την παράδοση…

 

Αυτές τις μέρες ετοιμαζόμαστε για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο μας που θα αναφέρεται στο Κρυφό Σχολειό. Μιλήσαμε για τα Ελληνόπουλα που  μόλις έπεφτε το σκοτάδι, γλιστρούσαν σα σκιές στο μοναστήρι και εκεί μάθαιναν από το παπα-δάσκαλό τους την ένδοξη ιστορία της πατρίδας τους κι ορκίζονταν, πως σα θα μεγαλώσουν θα πολεμήσουν να την ελευθερώσουν.

Παρατηρήσαμε τον πίνακα του Νικολάου Γύζη.

Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκάλεσε ο πίνακας. Κλείνοντας τα μάτια προσπαθήσαμε να σκεφτούμε τη ζωή των ανθρώπων στα παλιά χρόνια και να προβληματιστούμε πάνω σ’αυτή. Έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε πως ζούσαν οι άνθρωποι τα παλιά χρόνια, να συγκρίνουμε το παρόν με το παρελθόν και να έρθουμε σε επαφή με τα στοιχεία της λαϊκής μας παράδοσης.

Ζητάμε από τα παιδιά να φέρουν από ένα παλιό αντικείμενο από το σπίτι τους  και να συλλέξουν πληροφορίες γι’αυτό.

Αξιοποιήσαμε τις μαμάδες και τις γιαγιάδες των παιδιών, καλώντας τες στη τάξη να μας παρουσιάσουν το υλικό που φέρνουν.

Αρχίζουμε σιγά-σιγά να φτιάχνουμε τη δικιά μας  παραδοσιακή γωνιά ώστε να φέρουμε τα νήπια σε επαφή με την παράδοση και το λαϊκό πολιτισμό.

Μάρτης- Λαογραφία

 

Η λαϊκή φαντασία έδωσε στο Μάρτιο ένα σωρό παρατσούκλια, όπως Ανοιξιάτης (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης), ΓδάρτηςΠαλουκοκάφτης ΚλαψομάρτηςΠεντάγνωμος (για το ευμετάβλητο του καιρού), Βαγγελιώτης(λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού), Φυτευτής, και άλλα δηλωτικά της φυσιογνωμίας του, που έχουν σχέση με ιδιότητες ή πράξεις που του αποδίδονται.

Τα πιο πολλά από αυτά βρίσκονται μέσα στις παραδόσεις και τις παροιμίες που έπλασε ο λαός για να εξηγήσει τις απότομες μεταβολές του καιρού ή τις βαρυχειμωνιές που παρατηρούνται μέσα στο Μάρτη και που πάντα είναι επικίνδυνες για τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

«Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης,
τα παλιά παλούκια καίει, τα καινούργια ξεριζώνει».

Για τις μεγάλες του παγωνιές λένε: «Τον Μάρτη χιόνι βούτυρο, μα σαν παγώσει μάρμαρο»,

ενώ για την αντιμετώπιση του κρύου άλλες παροιμίες συμβουλεύουν:

«Φύλλα ξύλα για το Μάρτη να μην κάψεις τα παλούκια».

«Το Μάρτη φύλα άχερα μη χάσεις το ζευγάρι».

«Τσοπάνη μου την κάπα σου το Μάρτη φύλαγε την».

«Ο Αύγουστος για τα πανιά κι ο Μάρτης για τα ξύλα».

πηγή: edu.klimaka.gr

Καλό μήνα σε όλους

με το τραγούδι του Μάρτη από τον Παντελή Θαλασσινό

Η ιστορία της βασιλόπιτας.

 

Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια, πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια.
Κάποια μέρα όμως, ένας αχόρταγος στρατηγός – τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να τη λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη.
Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει.
Οι χριστιανοί της Καισαρείας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντάς τα στο σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης.

Ο Δεσπότης, ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα!
‘Oλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο ‘Aγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.
‘Eτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως, ο δεσπότης της, ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά.
‘Oταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι, η βασιλόπιτα . ‘Eφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.

 

 

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι…

 

Η πιο αγαπημένη γιορτή των παιδιών. Τι γιορτάζουμε  όμως τα Χριστούγεννα;

Κάνε ΚΛΙΚ στην παρακάτω εικόνα και διάβασε την ιστορία της  γέννησης του Χριστού…σαν παραμύθι !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεκινήσαμε λοιπόν τις προετοιμασίες για να υποδεχτούμε αυτή τη μεγάλη γιορτή.

Και πρώτα στολίσαμε το χριστουγεννιάτικο δένδρο.

Φτιάξαμε στολίδια με αλεύρι, νερό, αλάτι και κανέλα για να μυρίζουν ωραία.

Και επειδή τα Χριστούγεννα είναι πάνω από όλα γιορτή αγάπης,  κάνουμε κι εμείς μια πράξη αγάπης για να δώσουμε χαμόγελο σε κάποιες οικογένειες που έχουν ανάγκη αυτά που για άλλους είναι δεδομένα.

Φτιάχνουμε  το Κουτί Της Αγάπης  

 

Εορτασμός 28ης Οκτωβρίου.

 

Μία όμορφη γιορτή παρουσίασε σήμερα το νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο Πλατανουλίων στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου, τιμώντας την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Τα τραγούδια, το θεατρικό και οι χοροί  ήταν ο ελάχιστος φόρος τιμής που απέδωσαν τα παιδιά μας, στους ήρωες του έπους του 1940.