Με οδηγό την παράδοση…

 

Αυτές τις μέρες ετοιμαζόμαστε για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου στο σχολείο μας που θα αναφέρεται στο Κρυφό Σχολειό. Μιλήσαμε για τα Ελληνόπουλα που  μόλις έπεφτε το σκοτάδι, γλιστρούσαν σα σκιές στο μοναστήρι και εκεί μάθαιναν από το παπα-δάσκαλό τους την ένδοξη ιστορία της πατρίδας τους κι ορκίζονταν, πως σα θα μεγαλώσουν θα πολεμήσουν να την ελευθερώσουν.

Παρατηρήσαμε τον πίνακα του Νικολάου Γύζη.

Μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκάλεσε ο πίνακας. Κλείνοντας τα μάτια προσπαθήσαμε να σκεφτούμε τη ζωή των ανθρώπων στα παλιά χρόνια και να προβληματιστούμε πάνω σ’αυτή. Έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε πως ζούσαν οι άνθρωποι τα παλιά χρόνια, να συγκρίνουμε το παρόν με το παρελθόν και να έρθουμε σε επαφή με τα στοιχεία της λαϊκής μας παράδοσης.

Ζητάμε από τα παιδιά να φέρουν από ένα παλιό αντικείμενο από το σπίτι τους  και να συλλέξουν πληροφορίες γι’αυτό.

Αξιοποιήσαμε τις μαμάδες και τις γιαγιάδες των παιδιών, καλώντας τες στη τάξη να μας παρουσιάσουν το υλικό που φέρνουν.

Αρχίζουμε σιγά-σιγά να φτιάχνουμε τη δικιά μας  παραδοσιακή γωνιά ώστε να φέρουμε τα νήπια σε επαφή με την παράδοση και το λαϊκό πολιτισμό.

Advertisements