Το γάντι

 

Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ουκρανικό παραμύθι, που αναφέρεται στην αποδοχή του άλλου, στη διαφορετικότητα, στη φιλία, στην καλοσύνη, στην προστασία και στην κατανόηση.

Αφού διαβάσαμε την ιστορία, παρακολουθήσαμε τo video με τη μουσική υπόκρουση και τον ήχο των ζώων.

Δραστηριότητες που κάναμε στη γλώσσα:

Τα παιδιά αφηγήθηκαν την ιστορία με τη βοήθεια των εικόνων και στη συνέχεια έβαλαν δίπλα σε κάθε ζωάκι την καρτέλα με το όνομά του.

Δραστηριότητες στα μαθηματικά:

Τα παιδιά τοποθέτησαν τα ζώα με τη σωστή χρονική ακολουθία, όπως δηλαδή έμπαιναν στο γάντι.

Μέτρησαν με απόλυτους και τακτικούς αριθμούς τα ζώα.

Βρήκανε  ποιο ζωάκι μπήκε πρώτο, δεύτερο, τρίτο κ.λ.π. στο γάντι.

Εικαστικά

Σε φύλο Α4 όπου είχα σχεδιάσει γάντια, τα παιδιά αφού τα έκοψαν, τα ζωγράφισαν όπως αυτά ήθελαν.

Advertisements

Χειμώνας…

Τα παιδιά εντόπισαν  την εποχή του χειμώνα από το ταμπλό που έχουμε στην τάξη με τις 4 εποχές.

Ξεχώρισαν από τον πίνακα αναφοράς των μηνών, τους 3 μήνες του χειμώνα και κάνανε αντιστοίχιση λέξης και εικόνας.

Στη συνέχεια καταγράψαμε έννοιες σχετικές με το θέμα και συμπληρώσαμε τον εννοιολογικό χάρτη.

Μιλήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, στον καιρό, στη ζωή των ανθρώπων, στη ζωή των ζώων.

Διαβάσαμε και σχετικό βιβλίο.

 Μάθαμε το τραγούδι του Χειμώνα:

Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!
Πάει ο ήλιος έχει φύγει
και το κρύο μας τυλίγει.
Α,α,α αρχίζει η παγωνιά!

Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!
Ξύλα ανάβουν μες τα τζάκια
και ζεσταίνουν τα σπιτάκια.
Ε,ε,ε, χειμώνα παγερέ!

Ι,ι,ι, βοριάδες τσουχτεροί!
Πόρτες παραθύρια κλείστε
τους ανέμους έξω αφήστε.
Ι,ι,ι, βοριάδες τσουχτεροί!

Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Έξω στην αυλή θα τρέξω
και χιονόμπαλες θα παίξω
Ο,ο,ο, ζεστά που θα ντυθώ!

Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού!
Τα χεράκια ξυλιασμένα
και τα πόδια παγωμένα
Ου, ου , ου, το κρύο πάει παντού!

και  συγχρόνως με παιγνιώδη τρόπο μαθαίνουμε τα φωνήεντα και παίζουμε διάφορα παιχνίδια με τα καρτελάκια.

Φτιάξαμε ομαδική εργασία με θέμα το Χειμώνα. Τα παιδιά κόψανε σπίτια και χιονάνθρωπους, τα κολλήσανε σε χαρτόνι και με μπατονέτα και άσπρη τέμπερα φτιάξανε το χιόνι.

Το ταξίδι του χειμώνα  θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες.

Καλώς όρισες 2015!

Επιστροφή στο σχολείο μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και ασχοληθήκαμε  με το 2015 και με μαθηματικά.

Διαλέξαμε τους αριθμούς που συνθέτουν το 2015.

 Κάθε παιδί καλούνταν να τους βάλει στη σωστή σειρά.

Κάναμε αντιστοιχίσεις: τα παιδιά μετρούσαν τόσες χάντρες όσες και ο αριθμός.

Φτιάξαμε και το παζλ του 2015 με αφρώδες υλικό.

Σε φύλλο εργασίας  ανασυνθέσανε το 2015 , το ζωγράφισαν και το στόλισαν όπως ο καθένας ήθελε.

Στο τέλος φτιάξαμε ομαδικές εργασίες με καπάκια

και με πούλιες

και μία ομαδική  εργασία όπου τα παιδιά γράψανε ευχές που θέλουν να πραγματοποιηθούν μέσα στον καινούριο χρόνο.

Εύχομαι στα νηπιάκια μου να συνεχίζουν πάντα να ονειρεύονται και να ελπίζουν.

Ο χιονάνθρωπος.

Ο χιονάνθρωπος (The snowman), είναι ένα παιδικό βιβλίο του Raymond Briggs, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1978. Το 1982 το βιβλίο διασκευάστηκε σε μία ταινία κινουμένων σχεδίων 26 λεπτών η οποία μάλιστα την ίδια χρονιά προτάθηκε για όσκαρ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους  και από τότε παίζεται κάθε χρόνο στην περίοδο των Χριστουγέννων, μαγεύοντας μικρούς και μεγάλους. Η ταινία είναι χωρίς λόγια ….μόνο εικόνα και μουσική την πλαισιώνουν !

Ο Χιονάνθρωπος 

Η ιστορία της βασιλόπιτας.

 

Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια, πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του, με αγάπη, κατανόηση και αλληλοβοήθεια.
Κάποια μέρα όμως, ένας αχόρταγος στρατηγός – τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να τη λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη.
Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχεια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει.
Οι χριστιανοί της Καισαρείας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντάς τα στο σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης.

Ο Δεσπότης, ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα!
‘Oλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο ‘Aγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.
‘Eτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως, ο δεσπότης της, ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά.
‘Oταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι, η βασιλόπιτα . ‘Eφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.